Hocam “Tanrı’nın gayesi olmaz” dediğinde şaşırmıştım; çünkü gayesi olmamak, boş yere iş yapmak anlamına gelebilirdi. Tanrı, boş yere iş yapmayacağına göre neden gayesi olmasındı. Halbuki illet farklıydı: “Tanrı’nın gayesi olmaz; çünkü gayesi olmak, eksiği olmak anlamına gelir. Henüz sahip olmadığı bir şey olmalı ki gayesi olsun. Oysa Tanrı’nın hiçbir eksiği yoktur, dolayısıyla ulaşmaya çalıştığı bir gayesi de yoktur. Gaye, eksiği olan biz insanlar içindir.”

İnsan, özü gereği gayesi olan bir varlık olduğuna göre gayeden henüz uzak oluşun bizatihi kendisi insan için üzüntü sebebidir. Bu yetmezmiş gibi, gayelerimizin çoğuna zaten ulaşamadığımız için mahzunuzdur. İnsan mutlu olmak ister, olamadığında üzülür. İyi bir iş sahibi olmak ister, bulamadığında üzülür. Salih evlat ister, asi olduğunda üzülür. Sağlık ister, hastalandığında üzülür. Bir bakarsın, üzüntüden yıkılmak için pek çok sebebin olmuş. Karşında iki yol vardır: ya sabır ya çöküntü. Çöküntü, kolay olan yol; sabır ise dar geçit.

Sabır, bizatihi insan olmamızdan kaynaklanan bir duygu. Eğer kaybettiklerimiz olmasaydı, kaybedebilen bir varlık olmasaydık sabra ihtiyaç duyar mıydık hiç? İnsan olmaktan vazgeçip sabretmediğimizde, yürüdüğümüz yol bizi intihara kadar götürebilir. Camus’nün intihar hakkında “insanın tanrı olmaya çalışmasıdır” şeklindeki açıklaması bu nedenle çok anlamlı gelmişti bana.

Madem tanrı olmadığım için sabretmek zorundayım, o halde acı bir yazgı olan sabrı öyle bir hale getirmeliyim ki ona tahammül edecek gücüm olsun: Tanrı’nın buyruklarına boyun eğmeye çalışarak. Tek başına sabır, tahammül edilemeyecek kadar pasif bir hal. Oysa Tanrı’nın razı olacağı yolda yürümeye çalışarak sabretmek aktif bir hal. İnsanı ancak bu ayakta tutabilir. Sabretmeme neden olan Varlığın, hoşnut olacağı eylemi yaparak çöküntüden kurtulabilirim.

Aklıma meşhur ayet geliyor: “Sabır ve namaz ile Allah’tan yardım isteyin.” Zannediyorum “namaz”, burada sadece bir anahtar. İnsan kaybettikleri için üzülürken, elinde olanları düşündüğünde üzüntüsünden bir nebze olsun kurtulma imkanı bulur. Peki insana elinde olanları veren kimdir? Kaybetmesine neden olan Varlık. O halde hiç değilse bana verdikleri için O’na şükran borcumu ödeyebilirim. Bunu yaptığımda, başka bir deyişle nankör olmadığımda aktivite başlıyor demektir. Artık sadece sabretmiyor, aynı zamanda elimden geleni de yapıyor olurum. Bu başlangıç, nihayetinde affedici olmaya kadar bizi götüren bir yolun başlangıcı. İnsan Tanrı’yı fark ederek sabretmeye başlarsa, Tanrı’yı fark ederek affedici de olabilir. Affettiğimizde zaten üzülecek hiçbir şey kalmamış demektir.

Peygamberimiz (s.a.s.) “affedici olmayanın, affedilmeyeceğini” söylerken bunu mu kastediyordu acaba?

Reklamlar

Sabırdan Affa” üzerine bir yorum

  1. Yazıdan ve özellikle “Peygamberimiz (s.a.s.) “affedici olmayanın, affedilmeyeceğini” söylerken bunu mu kastediyordu acaba?” sorusundan hareketle insanın aklına şunlar geliyor.
    Bireysel yaşamın arttığı, geniş ailelerin çekirdek aileye dönüştüğü, 3-+1 dairelerin 1+0 stüdyo dairelere dönüştüğü çağımızda, sabırlı olmak, affedici olabilmek zor zanaat. Bir yandan diğer insanlardan alabildiğine uzaklaşmaya çalışırken öbür yandan toplum içinde onlarla birlikte yaşama zorunluluğu insanları sürüncemede bırakıyor. Bunların öncesinde, dinimizin insana yüklediği sorumluluklar var. Dinimiz diğer insanlarla bir arada yaşamayı adeta zorunlu hale getirmiş. Anne babaya öf bile deme, yakın akrabaya ,uzak akrabaya, yoksula, yetime, yolda kalmışa yardım et vb.
    İnsan, bir yandan her şeyden uzaklaşıp yalnız başına kalıp, insanlarla muhattap olmamak için her yolu ararken öbür yandan Allah(C.C), bizi onlara mecbur edecek sorumluluklar yüklemiş. Bu iki arada bir derede ruh halinde; günlük şehir hayatı, maalesef insanı dönüşmek istemediği varlıklara dönüştürüyor. Bundan kurtulmak için çabalamak, insan olmak, affedebilmek insanın en büyük imtihanlarından birisi. Çölde tek başına yaşayan bedevinin insanlara karşı sorumlulukları ile yüzlerce kişi ile aynı ortamda çalışan, aynı binalarda oturan, komşusu mülteci olan insanların sorumlulukları arasında mutlaka farklar var.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s