İMAJ

İMAJ

  

1.

 

Düşlerim

İçindeyim

İçinde elemdeyim

Saçlarına ince şiirler yazma gayretindeyim

Havuza olta

 

Kapalısın

Ona sebep düşlerimde canlanırsın

Cenahımda çocuğumla oturursun

Kurdun olur saçınla oynaşırız

O cesur ben çekinirim

Velet saçın çeker ben ekşi yerim

Korkarım saçın elimde kalır

Sebep olur dertlenirim

Hezeyanım coşar

 

2.

 

Saçına allı morlu güller takarsın

Saçın rengareng bazen kırmızıya çalarsın

Sarı yeşil

Beyazsa kalb kuşum kaldırır

  

Saçın kılıca kın olur

Yanar kavrulur

 

Başına güller takarsın

Başına dert

Griliğe binekliktense

Tak ki karayı çalan gözlerim renklensin

 

5 Yanıt şimdiye kadar »

  1. 1

    abasaran demiş,

    Haziran 28, 2007 @ 7:26 pm

    Güzel olmuş …

  2. 2

    Ömer Faruk demiş,

    Temmuz 20, 2007 @ 8:41 am

    yinederginin tarz olarak en orjinal yazarı olarak gördeüğüm Ahmet kardeşimi tebrik ediyorum.

  3. 3

    abdullah kavaklı demiş,

    Temmuz 30, 2007 @ 10:12 am

    Tebrikler kardeşim… Şiir olmuş… ve güzel de olmuş… Olumsuz katkılarımdan dolayı afedersin..

  4. 4

    ahmet kaya demiş,

    Ağustos 3, 2007 @ 10:31 am

    yorum yazan arkadaşlara teşekkür ederim müsade ederseniz hikayesini anlatmak isterim bu şiir türban sorununu işlemektedir biraz gizli de olsa gerçi başlık anlatmaktadır ne olduğunu ben yine de belirteyim dedim çünkü anlam veremediğim bir çok şiirle karşılaştım. demek istediğim bu şiir benim şu dönemde bu meseleden anladığımdır. bizim doğurduğumuz çocuk olan de(velet) bizim olan insanımıza nasıl olması gerektiğini dayatıyor her hangi bir meşruiyyeti olmadan. din emretse bunu yapmalısın din de meşruiyyet aramak gerekmez. devlet bir anlaşma olduğundan hesap vermesi gereken kurumlar vardır. ve biz o kurumlarız. ama din isterse dayatabilr. din bizim seçtiğimizdir. ama baktım ki benim de tavrım devletin tavrı ile aynı. ben de dışardan bakıyorum ben de egemelik adına bakıyorum. bir insan koskocamanken ben onu birilerinin ifade ettiği gibi o başörtülü imajla düşünüyorum onu insan, müslüman veya kadın olarak değilde başörtülü olarak görüyorum. bu bir insanlık meselesidir. bazı dernekler kalkıp eylemler yapıyorlar afişleri ile bazı siyasetçiler parti ismiile karşı çıkıyorlar. ben sınıftaki arkadaşlarımla muhabbetim olsun diye karşı çıkıyorum. ne yani o kadar insan karşı çıkarken ben sessiz mi kalayım benim de tepkilerim oldu sınıfda derse giren kızlara peruklulara başı sıkma olmayanlara tepkili baktım. ama değil sanki bu bakış çözmüyor sanki bir şeyleri. devlet saç çekerken biz sadece üzülen olmayalım ama o kardeşlerimizi de sadece o kafa olarak görmeyelim bilmem anlatabildim mi okuduğunuz için sağolun vesselam

  5. 5

    Ömer Faruk demiş,

    Ağustos 3, 2007 @ 11:35 am

    “ben de dışardan bakıyorum ben de egemelik adına bakıyorum. bir insan koskocamanken ben onu birilerinin ifade ettiği gibi o başörtülü imajla düşünüyorum onu insan, müslüman veya kadın olarak değilde başörtülü olarak görüyorum. bu bir insanlık meselesidir. ”

    bu paragrafın altına ben de imzamı atıyorum ama şu paragrafta biraz şüpheliyim:

    “bizim doğurduğumuz çocuk olan de(velet) bizim olan insanımıza nasıl olması gerektiğini dayatıyor her hangi bir meşruiyyeti olmadan. din emretse bunu yapmalısın din de meşruiyyet aramak gerekmez. devlet bir anlaşma olduğundan hesap vermesi gereken kurumlar vardır.”

    devlet acaba gerçekten bir sosyal anlaşmayla mı kuruldu yoksa devlet “sosyal”a bir “anlaşma” mı dayatmaktadır? Ya da bu dayatmaya sadece bizim toplumumuz mu maruz kalmıştır? Mesela tehcir, mübadele ve toplu sürgün gibi halkları kuşaklar boyu yabancılaşmaya sürüklemiş baskılara sadece Osmanlı İmparatorluk halkları mı maruz kalmıştır? Yoksa bu, “İnsan”ın kaderi midir?

Yorumlar için RSS · URI'nin geri izlemesini yap.

Düşüncelerinizi aktarın