Bağdat

Bir kurşun yedi sol yanından

Kangren vurdu içli yarasından

 

Kapanırken gözleri, imanla

Bir feryat koptu bağrından

 

İnledi Bağdat düşerken bombalar

Göğsü daima şahadet pompalar

 

Vurgun yedi beyninden İslamiyet

Titredi ve düştü yere masumiyet

 

Koşarken engin deryalara hürriyet

Yakalayamazdı onu asla teslimiyet

 

Kurşun yağdı yağmur yerine

Füzeler savruldu yaprak yerine

 

Sokaklarında gezindi medeniyetin tankları

Yerle bir etti cehennemin ateş bumerangları

 

Sönmeyecek elbet bu kutlu meşale

Dayanır elbet iman çaresiz işgale

 

Uygarlık dedikleri maymunlar misali

Gerçekten hayvanlar! Daha medeni

 

Batarken ışık saçan güneş ufukta

Hilal elbet doğacak engin boşlukta

 

Sanma bitecek. Bu, dinmez abıhayat

Bize yeter bu iman, bu maneviyat

 

Gideceğimiz yer yek, aynı makber

Kalpte iman, dilde tekbir: Allahuekber.

1 Yorum şimdiye kadar »

  1. 1

    Cengiz Han demiş,

    kafiyeye takılıp sanatını arka plana atma


Yorumlar için RSS · URI'nin geri izlemesini yap.

Düşüncelerinizi aktarın